Co mogę powiedzieć o psychoterapii psychoanalitycznej?
Pracuję w nurcie psychoanalitycznym, który jest nurtem głęboko wglądowym. Skupia się nie tylko na usunięciu objawów cierpienia, ale szuka również jego głębszych przyczyn. Większość naszych trudności ma swoje źródło w nieświadomych mechanizmach obronnych, konfliktach i schematach relacyjnych ukształtowanych w naszej przeszłości.
Psychoterapia psychoanalityczna polega na poszukiwaniu tych przyczyn i docieraniu do prawdy o nas samych. Często nie jest to proces łatwy, ale przeżyty wspólnie z nieoceniającym, uważnym i zaciekawionym psychoterapeutą może doprowadzić do zobaczenia siebie i swoich problemów z perspektyw, których do tej pory nie dostrzegaliśmy. A nowe wglądy dają siłę do zmian i podejmowania wyzwań, jakie niesie życie.
Dlatego w pracy psychoterapeutycznej najważniejsze jest dla mnie zbudowanie bezpiecznej, wolnej od oceny i pełnej szacunku relacji z drugim człowiekiem.
Dla kogo jest psychoterapia psychoanalityczna?
Pracuję z osobami doświadczającymi kryzysów tożsamości, głębokich kryzysów egzystencjalnych, poczucia braku sensu i pustki.
Z osobami, które mają trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacjach z innymi i mają poczucie utknięcia w bolesnych, powtarzających się życiowych schematach.
Z osobami cierpiącymi na obniżone poczucie własnej wartości, zaburzenia odżywiania, depresję, lęki albo stany emocjonalne trudne do nazwania.
Z osobami zmagającymi się z zaburzeniami osobowości.
Jak wygląda psychoterapia?
Prowadzę 1 lub 2 sesje tygodniowo, zawsze w tym samym dniu i o tej samej godzinie. Sesja trwa 50 minut.
Czy wykształcenie filozoficzne przydaje się w pracy psychoterapeuty?
Bardzo. Wykształcenie filozoficzne pozwala mi łączyć myślenie psychoanalityczne z perspektywą filozoficzną.
Pomaga mi w konceptualizowaniu pacjentów i ich problemów, w odnoszeniu się do głębszych podstaw egzystencji i w gotowości do towarzyszenia pacjentowi w rozumieniu jego świata wewnętrznego.